"Pocztówka z Dulagu" - Spektakl teatralny

Muzeum Dulag 121 zaprasza na wyjątkowe wydarzenie z okazji obchodów 82. rocznicy Powstania Warszawskiego.

Rankiem 7 sierpnia do obozu przejściowego w Pruszkowie dotarło pieszo ok. 3 tysięcy kobiet i dzieci ocalałych z Rzezi Woli. Była to pierwsza grupa osób wypędzonych z powstańczej Warszawy. W rocznicę tego wydarzenia zapraszamy Państwa na spektakl "Pocztówka z Dulagu", oparty na wspomnieniach więźniów obozu w Pruszkowie. Przedstawienie rozpocznie się 7 sierpnia o godzinie 18:00.

Spektakl "Pocztówka z Dulagu" w reżyserii Karoliny Skrzyńskiej powstał na podstawie listów, wspomnień i relacji Świadków Historii zgromadzonych w archiwum Muzeum Dulag 121. Artyści z grupy Teatralnia K40 w poetycko-muzycznej formie przedstawiają losy warszawiaków wypędzonych z domów po wybuchu Powstania Warszawskiego. Rekwizyty użyte w przedstawieniu to autentyczne przedmioty należące do byłych więźniów obozu.

Przedstawienie potrwa około 50 minut. Po jego zakończeniu odbędzie się dyskusja z udziałem publiczności. Wydarzenie odbywa się w ramach cyklu "Wieczór w Muzeum"

Teatralnia K40 - amatorska grupa teatralna działająca przy Stowarzyszeniu K40 w Komorowie od 2014 r. Opiekunką zespołu i pomysłodawczynią przedsięwzięcia jest Karolina Skrzyńska - aktorka związana z Teatrem Gardzienice, wokalistka, autorka muzyki i tekstów. Na swoim koncie grupa ma inscenizacje takich spektakli jak: "Kochanek Sybilli Thompson" na podstawie dramatu Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, "Smoczysko Zamczysko" autorstwa Grażyny Siczek czy "Twardowski dla małych i dużych".

Dulag 121 - niemiecki obóz przejściowy utworzony na terenie dawnych Warsztatów Kolejowych w Pruszkowie dla osób wypędzonych ze stolicy podczas Powstania Warszawskiego i tuż po jego zakończeniu. Obóz funkcjonował od 6 sierpnia 1944 do 16 stycznia 1945 roku. W tym okresie przeszło przez niego nawet 650 tys. osób. Główną funkcją obozu było pozyskanie spośród wypędzonych jak największej liczby osób zdolnych do pracy przymusowej na terenie III Rzeszy. Uznanych za niezdolnych do pracy transportowano do wsi na terenie Generalnego Gubernatorstwa.

Dzieje obozu to również historia niezwykłej solidarności i pomocy ze strony okolicznych mieszkańców, którzy dostarczali żywność, pracowali w obozowej kuchni, zatrudniali się jako sanitariusze, a także pomagali w ucieczkach. Dzięki nim aż 100 tys. osób udało się uratować od wywózki w nieznane.

Zapraszamy!