Podgórze - przekonaj się, że to lepsza strona Wisły!

Dzielnica XIII, dziś wydawać by się mogło integralna część Krakowa, już dawno obrosła legendą.
W XIX wieku Podgórze - wtedy jako Wolne Królewskie Miasto - rozwijało się w tak szybkim tempie, że zyskało miano "małej Ameryki". To właśnie tu znajdowały się aż trzy czwarte przemysłu całego dzisiejszego Krakowa, a samo Podgórze osiągnęło status siódmego największego miasta Galicji. Podczas gdy po lewej stronie Wisły czas zdawał się płynąć wolniej, tutaj tętniło życie i nowoczesność. Nawet pierwsza elektrownia miejska powstała właśnie w Podgórzu.

Krakowianie zaiste mieli powody, żeby Podgórza nie lubić - miasto po drugiej stronie rzeki było jak lustro, w którym można się było przejrzeć i zrozumieć, jakie możliwości dynamicznego rozwoju istniały nawet w ramach austriackiej Galicji.

Mimo że w 2025 roku mija 110 lat od administracyjnego połączenia Krakowa z Podgórzem, ta dzielnica zachowała swój unikatowy, lokalny charakter. Dowodem na to jest choćby pierwsze w Polsce muzeum dzielnicowe z wystawą stałą - bo Podgórze to nie tylko historia, ale też tożsamość.

Dziś Podgórze znajduje się na styku turystycznych szlaków i historycznej zabudowy, gdzie się dobrze mieszka. Właśnie tutaj powstają jedne z najciekawszych restauracji, niezależnych galerii, pracowni rzemieślniczych i artystycznych inicjatyw. To prawobrzeżny Kraków, który zachwyca autentycznością.

Na oprowadzaniu zobaczymy zarówno kultowe miejsca Podgórza, jak i ukryte zakamarki, które znają tylko lokalsi. Zajrzymy do lokalnej piekarni, spotkamy się z artystami i rzemieślnikami, którzy tworzą wyjątkowy klimat tej dzielnicy.

Oprowadzę osobiście i jak zawsze z pasją - jako Podgórzanin z wyboru, niczym współczesny Antoni Mateczny. Ponadto mam nadzieje, że po tym spacerze już nikt nie będzie powielał tego złośliwego krakowskiego fake newsu i nie powie: "na Podgórzu". Co najwyżej: "na Krakowie", bo historycznie i sercem - zawsze w Podgórzu! :)

Mieszkam w Krakowie pod Podgórzem od 2005 roku, natomiast po tej lepszej stronie Wisły już od 2006 roku i rok później zostałem licencjonowanym przewodnikiem. Bardzo wiele temu miejscu zawdzięczam, ponieważ gdyby nie pasjonująca historia tego miasta i zaraźliwa energia lokalnych aktywistów, to nigdy nie zostałbym przewodnikiem, a moi fani nie jeździliby za mną po całym kraju gdziekolwiek oprowadzam, zwłaszcza o sztuce.

Do zobaczenia,
Paweł Mrozowicz